http://farm1.static.flickr.com/164/390489856_7361243d7f_b.jpg
“Simpsons”, “Rugrats”,“Wild Thornberrys” gibi çok izlenen animasyon filmlerinin yönetmeniyle “Yüzüklerin Efendisi”,“King Kong” ve “Narnia Günlükleri”nin görsel efekt sihirbazlarını buluşturan

“BRIDGE TO TERABITHIA-TERABITHIA KÖPRÜSÜ”
16 MART’TA SİNEMALARDA


http://www.uip.com.tr ; hakan_sonok@uip.com


“The Chronicles of Narnia: The Lion, The Witch and The Wardrobe”un yapımcılarının imzasını attığı “Bridge to Terabithia”, arkadaşlık, aile ve hayal gücü gibi kavramları konu alan bir fantezi macera öyküsüdür. Newbery ödülü kazanmış aynı adlı çocuk kitabından uyarlanan filmin konusu şöyledir:
Jess Aarons (Josh Hutcherson) okulunun yanısıra ailesi içerisinde de kendisini dışlanmış hisseden bir öğrencidir. Okulun en hızlı koşan öğrencisi olmak için yaz boyunca sıkı eğitim almıştır. Ancak okula yeni kaydolan Leslie Burke’un (Annasophia Robb) sadece erkek çocuklara özgü olan bu yarışa katılıp beklenmedik şekilde birinci olması üzerine Jess’in planları suya düşer.
Başlangıçta Leslie’ye çok kızmıştır ama onun da kendisini kızların dünyasında yapayalnız hissettiğini öğrenince düşüncesi değişir. Tanışmaları biraz kabaca gerçekleşmiş olsa da, ikisi kısa zamanda çok iyi arkadaş olurlar. Leslie fantastik ve büyü hikayeleri anlatmayı çok sevmektedir. Jess ise resim yapmayı sevdiği halde bu yeteneğini o güne kadar hiç kimseyle paylaşmayıp kendisine saklamıştır.
Jess ile dostluğu ilerleten Leslie, yeni arkadaşına hayal gücünden oluşan yepyeni ufuklar açar. İkisi kafa kafaya vererek Terabithia adlı gizli krallığı yaratırlar. Burası, sadece evlerinin yakınında bulunan ormandaki bir derenin üzerindeki bir halat aracılığıyla inilebilen büyülü bir ülkedir. Terabithia’yı ikisi beraber yönetmektedir. Orada okul çocuklarına karşı çeşitli komplolar düzenleyen Karanlık Master ve emrindeki yaratıklara karşı mücadele verirler. Leslie ile kurduğu arkadaşlık sayesinde Jess’te iyi yönde değişim başlar.
Terabithia ülkesinin fantastik yaratıkları, sarayları ve birbirinden güzel ormanları, daha önce “Narnia Günlükleri”, “The Lord of the Rings” ve “King Kong”un görsel efektlerini hazırlayan Weta Digital’in Oscar ödüllü görsel efekt uzmanları tarafından tasarlanarak hayata geçirildi.
Walt Disney Pictures’ın sunduğu “Bridge to Terabithia”nın yönetmenliğini Gabor Csupo üstlendi. Yapımcılığını Hal Lieberman, Lauren Levine ve David Paterson’un gerçekleştirdiği filmin senaryosunu Jeff Stockwell ile David Paterson yazdı. Başrollerinde Josh Hutcherson, Annasophia Robb, Robert Patrick ve Zooey Deschanel kamera karşısına geçti.

“Narnia Günlükleri”,“King Kong” ve “Lord of the Rings”in görsel efektlerini yaratan Weta Digital ile Walt Disney Pictures’tan arkadaşlık ve hayal gücünü kutsayan harika bir fantastik öykü…

Yönetmen: Gabor Csupo
Oyuncular: Josh Hutcherson, AnnaSophia Robb, Zooey Deschanel, Robert Patrick, Bailee Madison,
Devon Wood, Emma Fenton, Lauren Clinton, Cameron Wakefield, Carly Owen, Elliot Lawless
Yapımcılar: Lauren Levine, Hal Lieberman, David Paterson
Senaryo: David Paterson, Jeff Stockwell (Katherine Paterson’un aynı adlı kitabından)
Görüntü Yönetmeni: Michael Chapman, Prodüksiyon Tasarımı: Robert Gillies
Kostüm Tasarımı: Barbara Darragh, Kurgu: John Gilbert, Müzik: Aaron Zigman
Walt Disney Pictures – Weta Digital /

“Şimdi gözlerini kapat ve beyninin kıvrımlarını sonuna kadar aç.” —Leslie
Ormanın derinliklerinde, karayolunun çok uzağında, derenin karşı tarafında gizli bir dünya vardır. Bu dünyada sadece iki kişinin bildiği o dünya, birbirinden fantastik yaratıkları, gözkamaştırıcı sarayları ve büyüleyici ormanlarıyla ışıltılı bir dünyadır. Bu ülkenin adı Terabithia’dır. Terabithia , iki küçük arkadaşın kendi krallıklarını nasıl yöneteceğini, karanlığın güçleriyle nasıl savaşacaklarını, hayal güçlerini sınırsız kullanarak yaşamlarını sonsuza kadar nasıl değiştireceklerini öğrendikleri dünyadır.
“The Chronicles of Narnia”nın yapımcıları Walt Disney Pictures ve Walden Media, arkadaşlığın, ailenin ve fantezilerin en harika yönlerini keşfe çıkan macera ve duygu yüklü yepyeni filmi “Terabithia Köprüsü-Bridge to Terabithia”yı sunar.
Tüm zamanların en çok sevilen aynı adlı çocuk romanından uyarlanan filmin başlangıcında önce okulunun en hızlı koşan çocuğu olmayı kafasına koyan 11 yaşındaki Jess Aarons’u (Josh Hutcherson) tanırız. Ancak Jess’in yaşadığı orman kasabasına yeni taşınan Leslie Burke adlı bir kız (AnnaSophia Robb) sadece erkek çocuklara açık olan yarışa sürpriz şekilde katılır ve Jess dahil tüm öğrencileri geride bırakarak birinci olur. Jess başlangıçta bu sarışın kıza büyük kızgınlık duyar. Ancak ikisi arasında hızlı bir arkadaşlık gelişecektir.
Jess ile Leslie ilk bakışta birbirlerinden çok farklıdırlar. Leslie zengindir, Jess yoksuldur. Leslie bu kasabaya kentten gelmiştir, Jess doğma büyüme kasabalıdır. Ancak Leslie’nin olağanüstü hayal gücünün kapılarını Jess’e açmasıyla birlikte artık paylaşabilecekleri harika bir ortak noktaları vardır: Gizli ülkeleri Terabithia…
Burası, sadece ormanın derinliklerindeki bir derenin üzerinden halatla aşılarak giriş yapılabilen bir ülkedir. Devler, canavarlar ve çeşit çeşit yaratıklarla dopdoludur. Leslie ile Jess bu ülkenin Kral ve Kraliçesi olarak, kendi yarattıkları yaratıklar arasında hüküm sürerler. İkisi arasında öylesine büyük bir dostluk bağı vardır ki, Terabithia’nın şeytani güçleri bile bu dostluğu bozamaz.
Kısacası Jess’in gerçek dünyadaki konumu ne olursa olsun, Leslie ona Terabithia’da daima büyüleyici öyküler ve hayallerle dopdolu çok özel bir yer vermiştir.
Walt Disney Pictures ile Weta Digital’ın sunduğu “Bridge to Terabithia”nın yönetmenliğini Gabor Csupo üstlendi. Yapımcılığını Hal Lieberman, Lauren Levine ve David Paterson gerçekleştirdi. Senaryosunu, Katherine Paterson’un Newberry ödüllü aynı adlı romanından yola çıkarak Jeff Stockwell ile David Paterson yazdılar.
Terabithia ülkesinin birbirinden çarpıcı ve orijinal yaratıkları, Yeni Zelanda’da kurulu bulunan ve bugüne kadar “The Chronicles of Narnia” ve “The Lord of the Rings” gibi dev yapımların görsel efektlerini hazırlayan Oscar ödüllü Weta Digital görsel efekt tesislerinde hayata geçirildi.
“Bridge to Terabithia”nın oyuncu kadrosunda son dönemde “RV” ve “Zathura” gibi yapımlarda izlediğimiz genç aktör Josh Hutcherson ile “Charlie and the Chocolate Factory” ve “Because of Winn-Dixie”den tanıdığımız AnnaSophia Robb kamera karşısına geçti. Yıldızı yeni parlayan bu iki oyuncuya Robert Patrick ile Zooey Deschanel eşlik etti.
Yeni Zelanda ormanlarında gerçeklik ile fanteziyi birleştiren mekan çekimlerinde çok ünlü ve çok yetenekli kamera arkası ekipleri görev aldı. Görüntü yönetmenliğini iki kez Oscar adayı görüntü yönetmeni Michael Chapman (“The Fugitive”, “Raging Bull”); prodüksiyon tasarımlarını Rob Gillies (“The World’s Fastest Indian”); kostüm tasarımlarını Barbara Darragh (“River Queen”, “The Frighteners”) üstlenirken kurgu editörlüğünü de, “The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring” ve “The World’s Fastest Indian” ile Oscar adaylığı almış John Gilbert hayata geçirdi.
HAYAL DÜNYASINDAKİLERİ GERÇEK YAPMAK: “BRIDGE TO TERABITHIA”NIN BEYAZPERDE YOLCULUĞU
Çocuklar ve ergenlik çağındaki gençler için yazılmış en büyük romanlar, son birkaç yıllık dönemde sinemaya aktarılarak hit filmlere dönüştü. “Shrek”,“Charlotte’s Web” ve “The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe”ya kadar çok sayıda film, ardarda sinema salonlarında boy göstererek milyonlarca izleyiciye ulaştı.
Ancak çocuklar üzerinde çok güçlü etkiler bırakmasına rağmen bugüne kadar beyazperdeye aktarılmayan çok özel bir kitap vardı. Kitabın etkisinde kalarak büyüyenler, “Bridge to Terabithia”nın beyazperdedeki yerini ne zaman alacağını merak ediyorlardı. Unutulmaz iki kahramanı Jess ile Leslie’nin hayal güçlerinde var olan, o ikisinden başka hiç kimsenin göremediği büyülü ülke Terabithia’yı geniş ekranda görmek isteyenler sabırsızlanıyordu.
Her dönemde çok okunmasına ve çocuk edebiyatının en önemli klasikleri arasına girmesine rağmen “Bridge to Terabithia”nın beyazperdeye aktarılması birtakım kreatif zorluklar içeriyordu: En büyük kahramanı hayalgücünün ta kendisi olan bir film nasıl yapılabilirdi? Terabithia’nın büyüleyici dünyası, Jess ve Leslie’nin gözünde anlam bulduğu şekliyle ekrana nasıl taşınabilirdi?
“Bridge to Terabithia”nın Newberry ödüllü yazarı Katherine Paterson, 70’li yıllarda kaleme aldığı kitabının beyazperdeye aktarılmasıyla ilgili izlenimlerini şu sözlerle dile getiriyor: “Açıkçası, kitabı ilk yazdığımda soyadı Paterson olmayan birisinin anlamayacağını düşünüyordum. O kitabı sadece oğlum okusun diye yazdığım için günün birinde kitap olacağı dahi aklıma gelmemişti. Bu yüzden de ileride kitap sayfalarından çıkıp film karelerine taşınacağını hayal bile etmedim.”
Hayali ülke Terabithia’nın yaratılma sürecinden büyük keyif aldığını belirten Katherine Paterson, bu konudaki düşüncesini şu sözlerle aktarıyor:
“Kitabın filme dönüştürülmesindeki en büyük sıkıntımın Terabithia’nın neye benzeyeceği olduğunu itiraf etmeliyim. 30 yıldan beri her okurum kendi hayal gücünde kendi Terabithia’sını yarattı. Bu nedenle Terabithia’nın nasıl bir yer olduğu konusunda iki okurumun bile vizyonu birbiriyle aynı olmadı. Kitaplarla filmlerin birbirinden çok farklı olduğunu çok iyi biliyorum ama ben kitaplarımı okurlarımın hayal gücünü çalıştırmak amacıyla yazıyorum. Kendi hayal gücümde yarattığım bu dünyanın filmde onurlandırılmasını bekledim. Senayo yazımı, yönetim, aktörlerin oyunu ve tasarım gibi süreçlerin ardından filmin açılış jeneriği ekranda akmaya başladığında kendimi Jess ve Leslie’nin hayal gücünün derinliğine doğru yürüyor gibi hissettim ki, bu benim için çok önemliydi. Kitabı okumamış olan izleyicilerin de, bir öykünün neler yapabileceğini, güçlü bir öykünün insan ruhunu nasıl zenginleştirebileceğini görme fırsatı bulacağına inanıyorum.”
Paterson bu öyküyü o zamanlar 11 yaşında olan oğlu David için yazmıştı. İlk baskısı 1978 yılında yapılan kitap, kısa sürede ailelerin ve onların çocuklarının gözdesi haline geldi. Çocuklarının hayal gücünün genişlemesini isteyen aileler birbirine öğütlüyor, böylece kitabın kısa sürede her yere yayılmasını sağlıyorlardı. Paterson’un öyküsünden etkilenmeyen yok gibiydi. Yazarın kendi çocukluk hayallerinin süzgecinden geçirerek yazdığı “Bridge to Terabithia” sayesinde hayal gücünün önemine milyonlarca okuyucu inanmaya başlamıştı.
Paterson, Terabithia’yı yaratırken Jess ve Leslie’nin gerçek dünyadaki problemlerle başa çıkmak için hayal güçlerini kullanabildikleri bir yer olarak düşünmüştü. Filmde de bu değişmedi. Terabithia’daki fantastik yaratıkların hepsi, gerçek yaşamdaki benzerlerinin eşdeğer karşıtı olarak yaratıldı.
Örneğin okulda Jess ile Leslie’ye her gün terörize eden kötü ruhlu öğrenciler, Terabithia’nın kötü kişileri olarak ortaya çıktı. Gary Fulcher adlı öğrenci Terabithia’da Hairy Vulture adını taşıyan yarı Fulcher yarı akbaba bir yaratığa dönüştü. Aynı şekilde Scott Hoager adlı öğrenci de Squogre adını taşıyan sincap, çirkin dev ve Hoager karışımı bir kötü yaratık olup çıktı. Okulun en acımasız kız öğrencisi olan Janice Avery ise, iki kahramanımızın savaştığı Dev’e dönüştü.
Katherine Paterson’un 1978 yılında 11 yaşında olan oğlu David Paterson da ilerleyen yıllarda yazarlığa ilgi duydu ve belki de kaderin bir cilvesi olarak başarılı bir oyun ve senaryo yazarı oldu. Annesinin yazdığı kitabı temel alarak film senaryosu yazdı. Bunu yaparken annesinin vizyonunu beyazperdeye tam bir otantizmle taşımaya kendisini adadı.
Şu anda kendisi de baba olan ve aile geleneğini devam ettirerek çocuklarına öykü anlatan David Patterson, annesinin yazdığı öyküyle ilgili şu yorumu yapıyor:
“Bu öyküye karşı daima koruyucu kollayıcı duygular hissettim. Film haline getirilmesi benim için asla önemli olmadı, annemin onurlandırılması herşeyden daha önemliydi. Annem bu kitabı, çocukluğumdaki en iyi arkadaşım Lisa ve benim için yazmıştı. Senaryoyu yazarken önem verdiğim tek konu, annemin kitabının ruhunu korumak oldu. Çoğunlukla iki karakterin beynindeki hayali dünyada geçen bir romanı dinamik görsel araçlara dönüştürmenin çaresini bulmaya çalışırken öncelikle kitabın ruhunu korumayı hedefledim. Ortaya çıkacak film nasıl olursa olsun, herşeyden önce arkadaşlık ve hayalgücü üzerine bir öykü olarak kalmalıydı.”
Katherine Paterson da, oğlunun yazarlık yeteneğini her zaman cesaretlendirdiğini belirterek şunları söylüyor: “Oğlumun yazarlık yönünün güçlü olduğunu fark edince, beyninde kendine özel bir dünya kurarak o noktadan itibaren hızla koşmasını söyledim. David’in çok iyi bir yazar olacağını biliyordum. Ayrıca bu öykünün David için büyük anlam taşıdığının da farkındaydım. Bu öykü David ile başladı, senaryosunu da onun yazdığını görmekten dolayı çok mutluyum.”
Bu noktada sözü devralan David Paterson şöyle devam ediyor: “Yazdığı öykünün beyazperdeye aktarılmasında bana sonuna kadar güvendi. Bundan 30 yıl önce Lisa ile arkadaşlığımın öyküsünü anlattığında da ben anneme güvenmiştim. Annenizin yazdığı bir öyküden senaryo çıkarırken birtakım zorluklar yaşanması kaçınılmazdır. Ancak bu süreçte bana tam bir özgürlük verdi. Edebiyat ile sinemanın birbirinden ayrı mecralar olduğunu anladı. Ortaya çıkacak sonuçtan memnun kalacağını umuyorum. Aksi takdirde Noel tatillerim epeyce zorlu geçecek!”
Öte yandan film yapımcısı Lauren Levine de, Terabithia’nın güçlü etkisini kendi başına keşfetmişti. Terabithia’yla ilk defa olarak yetişkinlik yıllarında karşılaşan herkes gibi o da kitaptaki duygu ve heyecan yoğunluğunun etkisinde kaldı. Böyle bir kitabın, klasik çocuk kitaplarını filme dönüştürerek ün yapan ve çocuklar ile aileleri için üretim yapan prodüksiyon şirketi Walden Media için çok uygun olacağını düşündü.
Gerisini Levine’in kendisinden dinleyelim: “İngiltere’de doğup büyüdüğüm için bu kitap hakkında daha önce çok fazla bilgim yoktu. Ancak çevremdeki çocuklu aileler bu kitaptan sürekli bahsetiği için sonunda ben de okumaya karar verdim. Okuduğum anda kelimenin tam anlamıyla büyülendiğimi hissettim. Çocukları küçük görmeyen öyküleri her zaman sevmişimdir. Hayatın nasıl bir şey olduğunu çocuklara dobra dobra anlatıyordu ama bir yandan da harika fantastik unsurlarla bezenmiş bir kitaptı. Zor anlarla yüz yüze kalan çocuklar için gerçek bir armağandı. Sanırım bu kadar çok sevilmesinin kökeninde de bu özelliği yatıyor. Kitaba o kadar bağlanmıştım ki, hemen harekete geçmek istedim. Bu çabalarım beni David Paterson’a yönlendirdi. Onun da yıllardan beri bu kitaptan bir film yaratmaya çalıştığını öğrenince gerçekten çok sevindim.”
Walden Media CEO’su Cary Granat, bu projeye heyecanla yaklaştığını ifade ederek düşüncelerini şu sözlerle dile getiriyor: “Bence ‘Bridge to Terabithia’ Walden Media’nın olmazsa olmazlarından biriydi. Çok yoğun duygularla dopdolu yüksek konseptli bir film yaratma şansı karşımıza çıkmıştı. Aynı zamanda kitabı yeniden gözden geçirmek ve içerisindeki harika temaları yeniden keşfetme fırsatını da yakalamış olacaktık ki, en heyecan verici yanı da buydu.”

“Bridge to Terabithia” projesinin hayata geçirilmesine katılanlardan birisi de, “Around the World in 80 Days” ve “Terminator 3” gibi filmlerinden tanıdığımız ünlü yapımcı Hal Lieberman oldu. Uzun yıllar boyunca Universal Pictures’ın prodüksiyonlardan sorumlu başkanlığını yapan Hal Lieberman, “Bridge to Terabithia” projesiyle ilgili şu yorumu yapıyor:
“Senaryonun ilk taslağını okuduğum anda ayaklarımın yerden kesildiğini hissettim. Eğlence ve macera dolu bir öyküsü vardı. Okurken yaşadığım deneyimlerin etkisiyle yüreğimin zenginleştiğini hissediyordum. Özellikle karakterlerin çıktığı büyüleyici yolculuğu çok sevdim. Bu filmi yaparken ana fikrimiz, kitabın sağlamlığını, duygusal yükünü ve keyifli yanlarını onurlandırmak oldu. Kitapta olduğu gibi gerçek olanla hayali olanı aynı potada birleştirmeyi hedefledik.”
“Bridge to Terabithia”nın kamera arkasındaki kreatif ekiplerden heyecan duyduğunu belirten David Paterson ise, “Bu kitabın filminin yapılması için yıllarca bekledim. Bu kadar süre boyunca sanki Walden Media’nın kurulmasını beklemişim! Walden Media ve Disney’in en harika yanı, bu tür romanları yeniden yorumlamak istemeleridir. Ancak bir başka özellikleri de, orijinale tamamen sadık kalmaya açık olmalarıdır. Burada da orijinal öykünün gücünü onore etmek istediler” diyor.
Uyarlama süreci heyecan verici olmakla beraber bazı zorlukları da beraberinde getirdi. Yapımcılar kitabın ruhuna ve özüne sadık kalmaya kesin kararlıydılar ama böyle olması, senaryo uyarlaması sırasında bazı ciddi tercihler yapılmayacağı anlamına gelmiyordu.
Yapılan önemli değişikliklerden birisi, Jess ile Leslie’nin yaşadığı maceranın 1970’li yıllardan alınarak günümüze getirilmesi oldu. Böylelikle günümüz çocuklarının öyküyü daha iyi anlaması sağlandı. Ancak geride en büyük sorunlardan birisi vardı: Terabithia nasıl yaratılacaktı?
Kitapta Terabithia ile ilgili bölümler sadece birkaç sayfada yer alır. Bu gizli ülkeyle ilgili çok kısa tanımlamalar yapıldıktan sonra gerisi okurların hayal gücüne bırakılır. Katherine Paterson’un asıl amacının, okurların hayal gücünü ateşlemek olduğu düşünüldüğünde böyle olması normaldir.
Ancak filmin görsel boyutunun da olduğu gerçeği gözönüne alındığında Terabithia’nın izleyiciye gösterilmesi zorunluluğu vardı. Bu da Terabithia’yı gerçek bir kaçış yeri olarak gören Jess ve Leslie’nin çılgın fantezilerindeki o dünyanın kanlı-canlı şekilde yaratılması anlamına geliyordu.
Yapımcı Lauren Levine bu konudaki yaklaşımını şu sözlerle özetliyor: “Herşeyden önce Terabithia’yı çocukluk yıllarında okumuş olanlarla görüşmeler yaparak en çok neresini hatırladıklarını sorduk. Aldığımız cevapların büyük kısmı, ‘İki çocuğun Terabithia’da yaşadığı o inanılmaz maceraları hatırlıyorum’ şeklindeydi. O dünyayı çocukların hayal gücündeki şekliyle görsel açıdan en heyecan verici şekilde beyazperdeye taşımanın bir yolunu bulmak istiyorduk.”
Terabithia dünyasını yaratırken gerçek yaşamla fantastik unsurlar arasındaki dengeyi korumanın önemini vurgulayan Lauren Levine, bu konuda filmin kurgucusu John Gilbert’in çok önemli katkısı olduğunu belirterek şunları söylüyor:
“John Gilbert, en iyi sonucu elde etmek için müzik, oyuncu performansları ve görsel efekt gibi unsurların nasıl kullanılması gerektiğini çok iyi bilen bir kurgu ustasıdır. Çalışmasını yaparken bu filmde herşeyden önce arkadaşlığın ve keşfetmenin öyküsünün anlatıldığını hiçbir aşamada gözden kaçırmadı. Bu filmin kurgusunu yaparken, daha önce ‘Lord of the Rings: The Fellowship of the Rings’ gibi büyük ölçekli ve ‘World’s Fastest Indian’ gibi nispeten küçük ölçekli filmlerde kazandığı deneyimden fazlasıyla yararlandı.”
GABOR CSUPO, TERABITHIA’YA GİRİYOR: BİR ANİMASYON USTASININ İLK LIVE-ACTION YÖNETMENLİK SINAVI
Yapımcıların elinde sınırsız hayalgücüne dayalı bir senaryo varken, filme kendisine özgü büyüleyici öyküleme yaklaşımlarını getirecek bir yönetmen arayışına başlandı. Yapımcıların hepsinin farkında olduğu bir gerçek vardı: Böyle bir öyküyü ekrana taşıyacak yönetmenin teknolojik becerilerinin yanısıra, Jess ve Leslie’nin Terabithia’daki arkadaşlığının ve maceralarının özünde yatan çocuksu merak ve derin duyguları tam olarak yansıtabilecek bir yönetmen olması gerekiyordu.
Dünya çapında büyük ilgi gören “The Simpsons”, “Rugrats” ve “The Wild Thornberrys” gibi hit animasyon filmlerine yaratıcı ruhunu katmasıyla şöhrete ulaşan Gabor Csupo’yu öneren ilk kişi, Walden Media Başkanı Cary Granat oldu. Csupo daha önce hiç live-action (insanların oynadığı/animasyon olmayan filmler) çekmediği halde bu durum Granat’ın pek rahatsız etmedi. Gabor Csupo’nun içindeki çocuğun bir macera filmi çekme özlemiyle yanıp tutuştuğunu, “Bridge to Terabithia” gibi bir öyküyü ekrana taşırken en mükemmel yaklaşımı onun getireceğini çok iyi biliyordu.
Gerisini yapımcı Lauren Levine’den dinleyelim: “Gabor’la bu öykü üzerinde konuştuğumuzda Terabithia ülkesini en canlı ve keyifli şekilde nasıl yaratacağını sordum. Tim Burton ve Terry Gilliam tarzı bir yaklaşım getirdi. Anlattıklarından hepimiz büyük heyecan duyduk. Bu öyküyü anlatırken bildik klişelere başvurmadan yepyeni yöntemler bulacağı açıkça ortadaydı.”
Filmin diğer yapımcılarından Hal Lieberman ise şunları ekliyor: “Gabor çok özel ve yaratıcı bir insan. Terabithia’ya samimi ve içten bir tutkuyla bağlanmakla yetinmeyip öyküyü olabildiğince dürüst şekilde anlatmaya özen gösterdi. Ayrıca bir sanatçı olarak Jess karakterine çok derin yakınlık duyduğunu; Leslie ve Jess karakterlerinin Terabithia’da yarattığı tüm yaratıkların en unutulmaz ve etkileyici şekilde hayata geçirilmesinde duyduğu yakınlığın büyük yardımını gördüğünü söyleyebilirim.”
Kişisel ilgi alanları filmlerden müziğe ve daha ötesine kadar yayılan Emmy ödüllü yönetmen Gabor Csupo, “Bridge to Terabithia”da anlatılan öyküye hemen aşık olduğunu, özellikle de olağanüstü yaratıcılığa davet eden temasını çok sevdiğini belirterek şöyle konuşuyor:
“Bu öykünün en çok sevdiğim yanı, çocukların hayal gücünün canlanmaya başladığı nokta oldu. İzleyicinin kalbine gerçek anlamda hitap ederken görsel anlamda çarpıcı bir film yapma şansını yakalayacağımıza inandığım için bu projenin yönetmenliğini üstlendim.”
“Bridge to Terabithia” projesinde kendisini sadece görsel zorlukların heyecanlandırmadığını, kitaptaki Jess ve Leslie karakterlerinin film sayesinde daha geniş izleyici kesimlerine ulaşacağını bilmekten mutlu olduğunu belirten Gabor Csupo, açıklamalarına şu sözlerle devam ediyor:
“Bu iki karaktere derinden bağlandığımı hissettim. Onların macerasında her yaştan izleyicinin paylaşacağı birşeyler olduğuna inanıyorum. Hani insanların yaşamında psikolojik açıdan çok zorlu dönemler vardır. Hiç kimsenin sizi umursamadığını, hiç kimsenin size inanmadığını hissedersiniz. Sonra beklenmedik bir anda size inanan birisi girer hayatınıza… O insan sizi tamamen yeniden yapılandırır, hayatınıza yeni fanteziler, heyecan, dinçlik ve gençlik enerjisi getirir. Onunla beraber hareket etmeye başlarsınız. Böyle dostluklarda bir büyü vardır. Jess’in sıkıcı dünyasına giren insan Leslie’dir. Ona hayatının en büyük hediyesini, Terabithia ülkesini verir. O ülkede zor anlar yaşasa da Terabithia ülkesinin Jess için çok büyük anlamı vardır.”
Gabor Csupo sözlerini şöyle noktalıyor: “Leslie ile Jess, Terabithia’da gerçek kişiliklerini ortaya koyarlar ve o hayali ülkede gerçek yaşam problemleriyle yüzleşirler. Bence Terabithia’nın en heyecan verici yanı, sadece oyun oynadıkları bir fantezi ülkesi olmakla kalmayıp aynı zamanda duygularını ve dostluklarını korkusuzca yansıtabildikleri bir yer olmasıdır.”
TERABITHIA’NIN KRAL VE KRALİÇESİ: JOSH HUTCHERSON VE ANNA SOPHIA ROBB
“Bridge to Terabithia”nın prodüksiyon çalışmasında yapımcıları bekleyen bir başka zorluk daha vardı. Jess ve Leslie karakterlerinin keskin hayal güçlerini kavrayıp yansıtacak iki genç ve yetenekli oyuncuyu bulmak…
Okulun yalnız ve dışlanmış çocuğu Jess rolünde Josh Hutcherson
Yeni arkadaşı sayesinde gözlerini Terabithia’nın gizli dünyasına açan yalnız çocuk Jess rolü için karizması ve mizah gücüyle bu rolü omuzlayacak bir oyuncuya ihtiyaç vardı. Binlerce çocuk yıldız adayı arasında yapılan yoğun ve yorucu arama çalışmasından sonra yapımcılar tek isim üzerinde anlaştılar: Geçtiğimiz yıllarda “Zathura” adlı aksiyon macera filmindeki rolüyle dikkat çeken ve son dönemde de “RV” adlı aile komedisinde Robin Williams’ın oğlunu oynayan Josh Hutcherson…
Yapımcı Lauren Levine bu süreci şu sözlerle anımsıyor: “Jess’i oynayacak aktörü bulmak gerçekten zor oldu. Kendisini çevredeki insanlardan soyutlayan içe dönük bir çocuğun yeni arkadaşı sayesinde Terabithia’nın kendine güvenli ve cesur liderine dönüşmesini yansıtabilecek bir oyuncuya ihtiyacımız vardı. Böyle bir oyuncuyu bulmak elbette kolay olmadı. Seçmeler sırasında çok sayıda yetenekli genç oyuncu bulduğumuz halde Jess karakterini hiçbirisi Josh kadar iyi yakalayamadı ve kavrayamadı.Josh üstlendiği karakteri çıktığı yolculuğun en başından sonuna kadar taşımayı başararak Jess karakterinin içinden geçtiği dönüşüm sürecini inandırıcı kılmayı başardı.”
Filmin akışı boyunca hayalgücünden destek alan sanatçı ruhlu kasabalı çocuğu oynamaktan heyecan duyduğunu belirten Josh Hutcherson, portresini çizdiği karakterle ilgili şu yorumu yapıyor:
“Filmin başlangıcında Jess’in yalnız ve dışlanmış bir öğrenci olduğunu görürüz. Ailesi onunla gerektiği gibi ilgilenmediği için kendisini dışlanmış hisseder. Ancak sonradan hayatına Leslie adlı kızın girmesiyle birşeyler değişmeye başlar. Leslie büyük kentten gelmiştir. Kişilik yapısıyla, giyim tarzıyla, kısacası herşeyiyle farklıdır. Ancak zaman içinde birbirleriyle arkadaş olarak Terabithia adını verdikleri hayali dünyayı beraber yaratmaya başlarlar. İkisinin de hayal gücü çok güçlüdür. Jess açısından Terabithia’nın çok özel bir yeri vardır. Gerçek dünyada kendisini korkutan, endişelendiren herşeyle yüzleşme ve korkularını aşma fırsatını orada bulur.”
Yarışta birbirlerine rakip oldukları ve biri kazanan biri de kaybeden olduğu halde Jess ile Leslie’nin birbirleriyle bu kadar yakınlaşmasının sürpriz olmadığını belirten Josh Hutcherson sözlerine şöyle devam ediyor:
“Jess’i olduğu gibi kabul eden ve onu var olan özellikleriyle gerçekten seven tek insanın Leslie olduğunu düşünüyorum. Jess’in oldukça zor bir aile hayatı vardır ama Leslie onun kendisini iyi hissetmesini sağlar. Çünkü ondaki sanatsal yeteneği görmüştür ve sanata sıkı sıkı sarıldığı takdirde çok daha başarılı olacağına inanmasına yardımcı olur.”
Filmin Terabithia’da geçen bölümlerinin çekimi sırasında Josh Hutcherson’un karşısına çıkan en büyük zorluk, o sahnelere daha sonradan digital yöntemlerle eklenecek yaratıklara karşı kendi hayal gücünü kullanarak oynamak oldu. O an için karşısında herhangi bir yaratık olmadığı ve sonradan ekleneceği için tamamen hayal gücüne yaslanmak zorundaydı.
Ancak daha önceden başrolünde Tom Hanks’in oynadığı “The Polar Express” adlı filmde en yeni teknolojilerle çalışması nedeniyle bu teknolojilere alışkın olduğunu ifade eden genç aktör, “Tenis raketiyle aslında var olmayan hayali bir topa vurmak veya karşınızdaki mavi ekranda var olduğunu farz ettiğiniz dev yaratığa tepki vermek oldukça zordu. Ancak sonuçta herşey hayal gücünde biter. Sonuçta ben de hayal gücümü çalıştırarak o sahnelerden başarıyla çıktım. Bu arada Weta Digital’deki görsel efekt uzmanlarının da büyük yardımını gördüğümü söylemeliyim. Çekimler sırasında birçok yaratığı bana bilgisayar ekranında gösterdiler. Bu kadar harika yaratık efektlerini önceden görmüş olmam sayesinde o sahneleri daha kolay oynadım.”
Jess’in önünde yepyeni ufuklar açan Leslie rolünde AnnaSophia Robb
Jess karakterini oynayacak genç aktörü bulmak için geniş kapsamlı bir araştırma yapılırken Leslie’nin bulunması çok kısa sürede gerçekleşti. Daha casting aşaması bile başlamadan önce genç oyuncu AnnaSophia Robb’un, Lauren Levine’in ofisinde boy göstermesiyle yapımcılar, “İşte Leslie!” dediler.

Yapımcı Lauren Levine, bu mavi gözlü sarışın kızı daha önceden tanıyordu. Yapımcılığını üstlendiği “Because of Winn-Dixie” adlı Walden Media filminin başrolünde oynayarak geniş izleyici kesimlerinin dikkatini çekmişti. Ayrıca Tim Burton’un yönettiği “Charlie and the Chocolate Factory” adlı fantastik filmde üstlendiği Violet Beauregarde rolüyle Johnny Depp’in karşısında başarılı bir oyun ortaya koymuştu. Her iki filmdeki başarısı düşünüldüğünde AnnaSophia’nın “Terabithia”da da başarıyla oynayacağına hiç kimsenin kuşkusu yoktu.
Yapımcı Lauren Levine, o gün ofisinde geçen diyalogları şu sözlerle anımsıyor: “AnnaSophia ile karşılıklı oturup o günlerde piyasaya yeni çıkmış olan yeni Harry Potter kitabı hakkında konuştuk. Epeyce uzun süren sohbetimiz sırasında AnnaSophia’nın fantastik filmlerle ilgili düşüncelerini öğrenme fırsatı buldum. Sonra konuyu Terabithia’ya getirdim. Fiziksel açıdan bakınca Leslie’nin kitapta tanımlanan fiziksel görünümünden hayli farklıydı ama Leslie ile AnnaSophia’nın ruh yapısı hemen hemen ruh ikizi gibiydi. Leslie rolünü ondan başkasına veremeyeceğimi hissettim.”
“Bridge to Terabithia”nın kitabını daha önce okuduğunu belirten AnnaSophia Robb, “Zaten kitabın en büyük hayranlarından birisiydim” diyor ve şöyle devam ediyor: “Kitabı gecenin geç saatlerine kadar okuduğumu, ertesi sabah uyandığım anda tekrar elime alıp kaldığım yerden devam ettiğimi anımsıyorum. Daha önce hiç olmadığım kadar beni derinden etkilemişti. Karakterleri ve hayal gücünü çok sevmiştim. İleride büyüsem bile hayal kurmaktan asla vazgeçmemem gerektiğini bana öğreten ve hatırlatan ilk kitap o oldu.”
Kendisini Leslie karakterine çok yakın hissettiğini belirten AnnaSophia sözlerini şöyle sürdürüyor: “Bence Leslie’nin en önemli özelliği, çevresine her zaman ışıltı yayan, insanları aydınlatan bir kız olmasıdır. Hiç kimse onunla baş edemez ve yenemez. Leslie o kadar canlı ve enerjik bir karakter ki, o rolde oynamak benim için çok ama çok eğlenceli oldu.”
Leslie her ne kadar büyüleyici bir kız olursa olsun Jess karakterinin önemini yadsımamak gerektiğinin altını çizen AnnaSophia, “Leslie zaten hayal gücü kuvvetli bir kızdır ama Jess ile tanıştıktan sonra bu yönü iyice güçlenir. Jess ile tanışıncaya kadar kendi başına Terabithia’yı bulamaz. Onunla tanıştığı andan itibaren ikisinin önünde yepyeni ufuklar açılır. İkisi de çevrelerindeki insanlar tarafından dışlanmış çocuklardır. Birbirlerine inandıkları ve güvendikleri için Terabithia’yı keşfederler/yaratırlar.”
AnnaSophia Robb, Terabithia ile ilgili kendi vizyonunu ise şu sözlerle dile getiriyor: “Bence orası, ne olmak istiyorsanız bunu gerçekleştirebileceğiniz yerdir. Terabithia’da kendi tarzınızın nasıl olmasını istediğinizi söylersiniz ve sizin istediğiniz gibi olur. Orada eğlence vardır, arkadaşlık vardır, umutlar vardır. Ayrıca gerçek dünyaya geri döndüğünüzde karşılaşacağınız problemlerle başa çıkmanın yollarını öğrenirsiniz. Terabithia’nın herkes için farklı bir anlam taşıdığını düşünüyorum. Kendinizi üzgün ve keyifsiz hissettiğiniz zaman da oraya gidebilirsiniz. Orada asla yalnız kalmazsınız. Çünkü sizi seyreden yaratıklar vardır. Her türlü insanın Terabithia’ya aşık olacağına inanıyorum.”
Rolüne hazırlandığı günlerde filmin yönetmeni Gabor Csupo’nun ofisine gittiğinde duvarda asılı Terabithia resimlerine hayran kaldığını söyleyen küçük oyuncu, “O tablolarda peri resimleri gördüm, çok hoşuma gitti. Küçüklüğümden beri perileri çok sevmişimdir. Artık perilerin dünyasının karşıma capcanlı bir şekilde çıkmak üzere olduğunu biliyordum” diyor.
Kostüm tasarımcısı Barbara Darragh’ın hazırladığı rengarenk, kreatif ve kesinlikle çağdaş giysileri çok beğendiğini belirten AnnaSophia Robb’un giysiler konusundaki yorumu ise şöyle:
“Leslie’yi taparcasına sevmemin sebeplerinden birisi de giydiği kıyafetlerdir. Birbirinden çarpıcı kol bantları ve bileklik gibi aksesuarlar takmaya bayılır. Bu aksesuarlar Leslie’nin kendisini dünyaya nasıl sunduğunun göstergesidir. Aynı zamanda hayata nasıl cevap verdiğini, kuralları yıkmaya ne kadar çok istekli olduğunu yansıtır. Giydiği bütün kıyafet ve aksesuarlarda kendi gücüne ne kadar inandığının ve gücünü sergilemekten korkmadığının işaretleri vardır.”
“Bridge to Terabithia”nın oyuncu kadrosunda Josh ve AnnaSophia’nın yanısıra başka genç oyuncular da vardı. Okulun zalim ve acımasız kızı Janice Avery rolünde Lauren Clinton oynadı. Jess’in küçük kızkardeşi May Belle rolünü ise 6 yaşındaki Bailey Madison üstlendi. Jess ve Leslie’nin okul arkadaşları Gary Fulcher ve Scott Hoager rollerinde sırasıyla Elliott Lawless ve Cameron Wakefield kamera karşısına geçtiler.
TERABITHIA’NIN DIŞI: YETİŞKİN ROLLERDE ZOOEY DESCHANEL İLE ROBERT PATRICK
Terabithia’nın hayali dünyasını kurarken Jess ile Leslie, gerçek yaşamdaki deneyimlerinden yola çıkmışlardır. Bunlar arasında hayatlarındaki çeşitli yetişkin insanlarla girdikleri kimi zaman esinlendirici, kimi zaman öfkelendirici iletişim deneyimleri de yer alır.
Müzik öğretmeni Bayan Edmunds rolünde Zooey Deschanel
Filmin önemli yetişkin rollerinden birisi, Jess’in çok sevdiği müzik öğretmeni Bayan Edmunds’tur. Bu rolde, aralarında “Elf” ve “The Hitchhiker’s Guide to Galaxy”nin de yer aldığı filmlerdeki başarısıyla dikkat çeken ödüllü kadın oyuncu Zooey Deschanel kamera karşısına geçti.
Çocukluk yıllarında okuduğu kitabı zaten çok sevdiği için bu projeye katıldığını ifade eden Zooey Deschanel, “Kitaptaki karakterlerin hepsi birbirinden özgündü. Bu nedenle senaryoyu okuduğumda gerçekten heyecan duydum. O harika kitabın ekrana aktarılmasıyla birlikte yepyeni çocukları tanıma fırsatı bulacaktık. Böyle bir fırsatı kaçırmak istemedim. Ayrıca kitaptaki en gözde karakterim Bayan Edmunds’tu. Bayan Edmuns karakterinin, yetişkinliğin en harika yönünü temsil ettiğini düşündüğüm için onu çok seviyordum. Bu rol bana teklif edilince dünyalar benim oldu.”
Jess’in sevgisini gösteremeyen babası rolünde Robert Patrick
Filmin diğer önemli karakterlerinden birisi de Jess’in hiçbir davranışını onaylamayan, oğlunu takdir etmeyen babası rolüydü. Baba karakteri oğlunu çok sevdiği, onun mutlu bir gelecek yaşaması için aralıksız ve çok sıkı çalıştığı halde oğlundaki sanatsal yeteneği bir türlü göremeyen ve onaylamayan bir karakterdi.
Bu rolde, son olarak Johnny Cash’in sert mizaçlı babasını oynadığı “Walk the Line”da izlediğimiz, daha yakın dönemde de Clint Eastwood’un ses getiren çalışması “Flags of Our Fathers”ta albay rolünde gördüğümüz deneyimli aktör Robert Patrick oynadı.
Babası rolünde Robert Patrick’in oynayacağını ilk duyduğunda biraz gerildiğini söyleyen genç aktör Josh Hutcherson, bunun sebebini şu sözlerle itiraf ediyor:
“Geçen yıl ‘Walk the Line’ı izlemiştim. O filmdeki Robert Patrick’in burada babam rolünü aldığını duyunca ne yalan söyleyeyim, ‘Oh hayır, o adam benim babam olamaz!’ diye düşündüm. Tedirgin ediciydi gerçekten… Ancak onunla tanıştıktan ve çok iyi dost olduktan sonra endişelerimden eser kalmadı. Daha yakından tanıdıkça ne kadar iyi ve yardımsever bir insan olduğunu gördüm. En zor sahnelerimde Robert Patrick daima yanıbaşımdaydı.”
Filmin yapımcılarından Lauren Levine de, Robert Patrick’in oyun gücünden etkilendiğini belirterek, “Robert Patrick çapında bir aktörle çalışıyorsanız hiçbir detay gözden kaçmaz. Rolünü son derece ciddiye alan inanılmaz bir aktördü. Josh’a da her aşamada yardımcı oldu” diyor.
“Bridge to Terabithia”yla çocukluk yıllarında değil de, sonradan karşılaşan birçok yetişkin gibi Robert Patrick de kitaptan çok etkilendiğini belirterek duygularını şu sözlerle dile getiriyor:
“Bu kitabı çocukluğumda okuma şansım olmadığı halde herşeye rağmen bana kendi çocukluğumu anımsattı. Çocukken ben de kendi hayal gücümde kendime özgü dünyalar yaratırdım. Çocukluk yıllarım Güney eyaletlerinin kırsal kesiminde geçti. Bu yüzden ‘Bridge to Terabithia’nın ortamı bana kendi büyüdüğüm yerleri anımsattı. Dereler, ormanlar ve eski kale kalıntıları vardı. Oralara gidip hayalimdeki her türlü oyunu oynayabiliyor, hayali dünyalar keşfedebiliyordum.”
Robert Patrick sözlerine devamla şunları söylüyor: “Bu rolde oynamak isteyişimin başka sebepleri de vardı. Çocuklarımın görebileceği bir filmde oynamayı çok istiyordum. Çünkü konu açısından uygun olmadığı için babalarının daha önceki filmlerini izlememişlerdi. Ayrıca buradaki babanın günahlarının bedelini ödeme şansını bulması nedeniyle de harika bir roldü. Oğlunun sanatsal yeteneğini görmek ve anlamak istemeyen bir baba, sonunda hayatta neyin önemli olduğunun farkına varıyor, oğlunun ne kadar değerli bir çocuk olduğunu anlıyordu.”
Jess’in babasının aslında oğlunu çok sevdiğini ama bu sevgisini oğluna yansıtmakta başarısız olduğunu söyleyen Robert Patrick, bu konuda şu yorumu yapıyor:
“Bu babanın oğlunu çok sevdiği kesin… Ancak çok gergin ve sinirli bir adamdır. Dünyanın sürekli ayaklarının altından kaydığını hissettiği için çok fazla para kazanmak ister. Öfkesini de sevdiklerini dışlayarak çıkarttığını görürüz. Sonuçta hepimiz insanız, bazen söylediğimiz bir tek cümlenin bile sevdiğimiz insanları ne kadar incitebileceğinin farkına varmayız. Ancak filmde büyük bir dönüşüm yaşanır ve Jess’in yardımına koşan ilk kişi yine babası olur.”
Robert Patrick’in, filmin yönetmeni Gabor Csupo’yla ilgili yorumu ise şöyle: “Bence bu film için en harika yönetmendir ve ondan başkası olamazdı. Kendisi de bir sanatçı olduğu için Jess karakterini çok iyi anlayabildiğini düşünüyorum. Hayallerimiz ile dünya gerçekleri arasındaki köprünün yine hayal gücü aracılığıyla nasıl kurulabileceğini iyi anladığı için de yönetmenimiz eşsiz bir film yarattı.”
TERABITHIA’YI HAYAL ETMEK: FİLMİN TASARIMLARI
Hayal gücünü kutsayan bir film olan “Bridge to Terabithia”nın prodüksiyon işlemlerinin tamamında yaratıcı yönü güçlü ekipler görev yaptılar. Özellikle de Jess ve Leslie’nin ormanda kurduğu Terabithia ülkesinin ekrana taşınması sırasında yaratıcılığın ve hayal gücünün önemi daha çok ortaya çıktı.
Bu görev başka hiçbir göreve benzemiyordu. Ortada örnek alınacak bir harita yoktu. Ayrıca Terabithia ülkesi herhangi bir mitolojiye, özel bir tarihe de dayanmıyordu. Hatta Katherine Paterson’un romanı dahi temel alınamazdı. Çünkü o da kitabı yazarken Terabithia’nın nasıl bir yer olduğunu çok kısa cümlelerle özetleyip gerisini okurlarının hayal gücüne bırakmıştı.
Ancak durumun böyle olması eşine ender rastlanacak fırsatları da beraberinde getiriyordu. Film yapımcıları Terabithia’yı yaratırken hiçbir ülkeyi veya yaratığı baz almak zorunda değildi. Bu da sınırsız özgürlük anlamına geliyordu. Yaratıkları istedikleri gibi hayata geçirebilirlerdi.
Elindeki senaryoda yazılı olan materyali bir nevi sıçrama noktası olarak kullanan Gabor Csupo, filmin genel tasarımlarının hazırlanmasında detaylı illüstrasyonlarıyla başarısını kanıtlayan bir sanatçıyı devreye sokmaya karar verdi. Csupo’nun düşündüğü bu sanatçı, ülkesi Rusya’dan ABD’ye geldikten sonra sanat yönetmeni olarak çalışmaya başlayan görsel düşünür Dima Malenitchev’den başkası değildi. Malenitchev’in kendi kalemiyle yaratacağı Terabithia vizyonu, daha sonra Weta Digital tarafından temel alınarak, ekran üzerinde üç boyutlu olarak yaratılacaktı.
Gabor Csupo bu tercihinin gerekçesini şu sözlerle açıklıyor: “Dima müthiş bir konsept sanatçısıdır. Onunla saatlerce konuşup, Terabithia’nın nasıl bir yer olması gerektiği konusunda fikirler ürettik. Sevimli görüntüsü olan yaratıklar istemediğimizi ikimiz de biliyorduk. ‘Benim yerimde Terry Gilliam veya Ridley Scott olsaydı nasıl yapardı?’ diye sordum. Bu tip filmlerde görülebileceğinden çok daha fantastik ve beklenmedik yaratıklar olsun istiyordum. Çok sıradışı yaratıklar aracılığıyla hem küçük hem de büyük izleyicileri gerçekten şaşırtmayı hedefliyordum.”
Günümüz çocuklarının görsel evreninin çok geniş olduğunu; sinemasal beğenilerinin bu yüzden seçkin ve farklı olduğunu belirten Gabor Csupo, “Artık video oyunlarının ve inanılmaz karmaşık tasarımların var olduğu bir çağda yaşıyoruz. Bu derece fantezilerle dolu bir dünyada bizler de ufkumuzu gençlere paralel şekilde genişletmek ve onlara, ‘Ben bunu daha önce görmüştüm’ dedirtmeyecek tasarımlar ortaya koymak zorundaydık” diyor.
Dima Malenitchev yoğun bir çalışma sonucunda ortaya film yapımcılarının çok beğendiği yaratık tasarımları çıkartmayı başardı. Bunlar arasında yeşil yapraklarla kaplı Dev’den, perileri çağrıştıran yusufçuk böceklerine, bol kıllı akbabaya, hepsinden önemlisi de inanılmaz bir hızla koşan sincap benzeri çirkin canavar Squore’ye kadar her türlü yaratık vardı. Bunların yaratılmasında Jess ve Leslie’nin başını ağrıtan çocuklar temel alınarak yepyeni bir görünüm elde edilmişti.
Yapımcı Lauren Levine’nin yaratıklarla ilgili yorumu şöyle: “Dima’nın yaratıkları müthişti. Diğer fantezi filmlerindekilere hiç benzemiyorlardı. Tamamen farklı oldukları gibi çok özel bir dünyaya ait oldukları her hallerinden belli oluyordu. Bu yaratıkların, Jess ile Leslie’nin gerçek yaşamlarından çıkıp gelmiş olmasının çok önemli olduğunu düşünüyorduk. Dima’nın yaptığı illüstrasyonlar tamamen bu düşünceden yola çıkılarak hazırlanmıştı.”
Walden Media’nın prodüksiyon sorumlularından Alex Schwartz ise şunları ekliyor: “Yaratıkların hepsi son derece sıradışı ve günümüz çocukların beğenisine uygundu. Bu filmin, özellikle genç izleyicilerin gözlerini kamaştıracak gerçek bir görsel şölene dönüşeceğini düşünüyorum.”
Ancak illüstrasyonların hazırlanması, uzun ve yorucu sürecin sadece başlangıcı anlamına geliyordu. Sırada bu yaratıkların Weta Digital bilgisayarlarında yaşayan, soluk alan,kanlı canlı, üç boyutlu ve duygu ifade eden formatlara dönüştürülmesi gibi çok zorlu bir süreç daha vardı.
TERABITHIA HAYATA GEÇİYOR: DEVLER, AKBABALAR VE SQUOGRELER’İN WETA DIGITAL UZMANLARI TARAFINDAN YARATILMASI…
“Bridge to Terabithia”nın görsel efektlerini en iyi şekilde hayata geçirebilecek tek bir seçenek vardı: “Lord of the Rings” üçlemesinde sözü edilen Orta Dünya’yı elle tutulur ve somut şekilde hayata geçiren Weta Digital’in Oscar ödüllü görsel efekt sihirbazları…
Yeni Zelanda’nın Wellington kentinde kurulu bulunan Weta Digital tesisleri, sanatçı kökenli insanların yönettiği ve yaratıkların hayata geçirilmesi konusunda uzmanlaşmış bir görsel efekt fabrikasıydı. Bu tesislerde konsept tasarım aşamasından itibaren ele alınan projeler, kapsamlı çalışma sonucunda üç boyutlu animasyonlar şekline getirilerek film yapımcılarına sunuluyordu.
Yapımcı Lauren Levine bu tercihin gerekçesini şu sözlerle açıklıyor: “Weta Digital varken neden başka yere gidelim? Weta tüm dünyadaki en iyi digital tesistir. Eğer onlarla çalışma şansı bulursanız karşılığını en iyi şekilde mutlaka alırsınız. Terabithia yaratıklarının kavramsal çizim resimlerinin orada üç boyutlu, yaşayan ve soluk alan varlıklara dönüşmesini izlemek bile başlıbaşına eşsiz bir deneyim oldu. Weta’nın digital dahileri tam istediğimiz gibi bir çalışma ortaya çıkardı.”
Weta Digital bünyesinde üretilen yaratıklar, çalışma hayatının büyük bölümü animasyon alanında geçmiş olan Gabor Csupo gibi bir yönetmen için bile şaşırtıcıydı. Bu konudaki şaşkınlığını şu sözlerle dile getiriyor: “Bilgisayar ekranındaki yaratıklara bakıyorsunuz, aslında var olmadıklarını biliyorsunuz ama o kadar gerçek gibi duruyorlar ki, canlı olup olmadığından emin olamıyorsunuz…”
Weta yönetmenlerinden Richard Taylor, “Bridge to Terabithia” projesinin Weta Digital’in uzmanlaştığı sanat formatına çok uygun olduğunu belirterek şöyle konuşuyor:
“Bizler için çok heyecan verici bir proje oldu. Aynı zamanda farklı zorlukları da beraberinde getirdi. Fiziksel varlığı olmayan, elle dokunulamayan bir dünyayı gerçek kılmak gibi bir zorluk söz konusuydu. Ayrıca belirli tanımlamalar ve kültürel etkilenimleri baz aldığımız ‘Lord of the Rings’ gibi de değildi. Terabithia’daki bu yaratıklar, tamamen iki çocuğun beyninin içinden çıkıp gelmişti. Bunların en inandırıcı şekilde olması gerektiği için gerekli görsel çözümleri bulmak da epeyce zor oldu.”
Richard Taylor sözlerine şöyle devam ediyor: “Senaryoyu bir solukta okudum. Gerçek dünya ile fantezi dünyası arasındaki ustaca geçişlere hayran kaldım. Cocukluğumda çok sevdiğim kitap ve filmleri çağrıştıran yürek burkucu ve dokunaklı bir öyküsü vardı. Yaratıcılık ruhunu kutsayan bu tipte öykülere gerçekten çok ender rastlanır. Bu da onlardan birisiydi.”
Weta Digital’in devreye girmesinin ardından iki kreatif sanatçı daha göreve başladı. Bunlardan birisi, daha önce “X-Men” ve “Lord of the Rings” gibi filmlerde çalışmış olan görsel efekt süpervizörü Matt Aitken; diğeri ise Yeni Zelanda kökenli prodüksiyon tasarımcısı Robert Gillies’ti. Filmin tasarımının her aşamasında –gerçek ve fantastik- ikisi beraber çalışarak parçaları bir araya getirdiler.
Matt Aitken bu çalışmayı, “İkimiz arasındaki işbirliği sayesinde filmin kalite düzeyi arttı” sözleriyle yorumlarken Robert Gillies de futbol oyunu benzetmesi yaparak, “Birimiz topu alıp koşuyor, belli bir noktadan sonra diğerine paslıyordu” diyor.

Görsel efekt süpervizörü Matt Aitken, çalışmalarında uyguladığı yaklaşımı şu sözlerle özetliyor: “Önce Dima Malenitchev’in çizimlerini alarak başlıyor, bunları hareket eden, kanat çırpan üç boyutlu imajlara dönüştürüyordum. Malenitchev’in çizdiği illüstrasyonlar son derece ilham vericiydi. Ancak herşeye rağmen iki boyutluydu. Squogre veya Hairy Vulture gibi yaratıkların üç boyutlu görsel efektlerini yaratırken öncelikle o çizimlerin üç boyutlu şeklinin neye benzeyeceği üzerinde tartışmalar yaptık. Bu konudaki çalışmaya bilgisayar ortamında maketlerini yaparak başladık. Ardından deri, kürk, tüy ve diğer ince detayları ilave ederek çalışmamızı genişlettik.”
Matt Aitken sözlerini şöyle noktalıyor: “Daha sonra her karakter için birçok iterasyon (tekrarlama) işlemi yaptık. Yüz ifadelerinin her birinin en ince nüanslarını belirledik. Saç ve deri hareketlerinin nasıl olacağına karar verdik. Bu işlemlerin tamamını, o karakterleri film karelerine yerleştirmeye başlamadan çok uzun süre önce yaptık.”
Matt Aitken özellikle bilgisayar ortamındaki yaratıklar üzerinde odaklanırken Robert Gillies daha farklı bir alanda çalıştı. Eline bildiğimiz çekiç ve testereyi alarak Jess’in ailesinin yaşadığı geleneksel çiftlik evi başta olmak üzere en önemli setleri inşa etmeye girişti. Bu fiziksel setler arasında belki de en çarpıcı görünüme sahip olanı, Leslie ve Jess’in gizli ülke Terabithia’yı yaratırken üs merkezi olarak kullandığı ağaç ev oldu.
Prodüksiyon tasarımcısı Robert Gillies, bu ağaç evin hangi yaklaşımla inşa edildiğini şu sözlerle açıklıyor: “Ağaç evi inşa ederken içimizdeki çocuğun sesini dinledik. Dima’nın illüstrasyonlarıyla başladığımız halde sonradan Yeni Zelanda’daki bir ormana giderek orada bulduğumuz ağaçlara uygun şekilde bu evi inşa ettik. Tıpkı dünya üzerindeki her çocuğun yaptığı gibi…
Filmin yapımcılarından Hal Lieberman ise, ağaç evin güzelliğini tek cümleyle özetleyerek şöyle diyor: “Yaptığımız bu ağaç ev, her çocuğun hayallerini süsleyen ağaç evi temsil eder.”
“Bridge to Terabithia”nın izleyici karşısına çıkacak dış görünümünü daha da zenginleştirmek isteyen Gabor Csupo, filmin görüntü yönetmenliğini Oscar adaylığı almış tecrübeli görüntü yönetmeni Michael Chapman’a verdi. Bugüne kadar 40’tan fazla filmin görüntülerine imzasını atan Michael Chapman’ın çalıştığı yapımlar arasında Martin Scorsese’nin “Raging Bull” ve “Taxi Driver” adlı başyapıtlarından, “The Fugitive” adlı aksiyon klasiğine kadar çok çeşitli yapımlar vardı.
Yönetmen Gabor Csupo’nun Michael Chapman ile ilgili izlenimleri şöyle: “Michael Chapman bu filmin ekibine katılmayı kabul ettiği anda çok mutlu oldum. Çünkü o bir efsane isimdi. Sonra benimle konuşmaya geldiğinde çocuk gibi heyecanlı olduğunu gördüm. Kendisiyle yaptığımız konuşma sırasında, ‘Bu çok güzel bir öykü… Hayatım boyunca çekmeyi hep istediğim türden bir film…’ dedi. Bana kıyasla çok farklı düşüncelere sahip olduğu halde gayet uyumlu bir çalışma yaptık. Film endüstrisinde 40 yıllık deneyime sahip bir görüntü yönetmeniyle çalıştığım için kendimi çok mutlu hissettim.”
Görsel efektlerin yapımında Yeni Zelandalı Weta Digital şirketinin kullanılacak olması kararının alınmasından sonra çekimlerin de bu ülkede yapılması gündeme geldi. Yönetmen Gabor Csupo bu konuda hayli kararsızdı ve başka bir ülkede çekilebileceğini düşünüyordu. Ancak Yeni Zelanda’ya gidip bu ada ülkesindeki el değmemiş ormanları, çeşit çeşit olasılıklar vaad eden uçsuz bucaksız doğa manzaralarını gördükten sonra “Bridge to Terabithia” gibi fantastik bir filmin ancak böyle bir ülkede çekilebileceğini büyük bir mutlulukla kabul etti.
Yeni Zelanda’nın üzerinde yer aldığı Auckland adası büyüleyici bir adaydı. Yine bu ülkede kurulu Weta Digital’de birbirinden yetenekli efekt uzmanları vardı. Sonuçta Yeni Zelanda’nın doğal güzelliklerinde çekilen; gözalıcı digital kreasyonları bu ülkedeki Weta Digital’de hazırlanan, harika oyuncu performanslarıyla desteklenen “Bridge to Terabithia”, kitabı okumuş her çocuğun yüreği ve beyninde olduğu gibi bu kez de film karelerinde yeniden hayat buldu.
Kendi çocukluğunda yaşadıklarının temelleri üzerine yazılan bir öykünün yıllar sonra dört dörtlük bir filme dönüştüğünü görmekten heyecan duyduğunu belirten David Paterson’un filmle ilgili son sözleri şöyle: “Çok çok uzun bir yolculuktu ama uğraştığımıza gerçekten değdi. Annemin yazdığı bu öykünün film karelerinde bir kez daha hayat bulması çok harika bir duyguydu. Çünkü sonuçta bu dünya her zaman olduğu gibi bundan sonra da arkadaşlık ve hayal gücü üzerinde dönecek.”